Page images
PDF
EPUB

dag, waarop wy, zouden verbonden worden, was door my wezenlyk gewild. Maar een gerucht, my van ROXANE's optrou w toegekomen; de verzekering van meer dan éne" zyde, dat ik niet de énige begunstigde aan baren boezem ware....'

, Ha, onwaardige!" viel zy aanstonds in. Een blik van MASSOUD deed hier by ROXANE hetzelfde, hetgeen zyn verwyt te voren hy OSMAN deed; en de Jongeling voer voort:

Dit deed myn vertrouwen wankelen, en maakte in myne ziel den miuneyver gaande. Evenwel wilde ik nog in langen tyd aan zulk ene trouwloosheid geen geloof geven. Maar, toen men eindelyk een persoon tot my bragt, die ge heel in ROXANL's vertrouwen deelde, en alle hare geheimen vol komen wist; toen ik van dat mensch hoorde, dat zy, voor welke ik myn bloed en leven gewillig zou hebben wechgeschonken, myne liefde llechts gegund had hetgeen anderen had. den overgelaten, en hetgeen een voormalige welgemaakte Naaf haar's vaders neg somwyle heimlyk genoot, toen kende myne smart gene palen meer. Eden, waardoor ik my te voren tot stilzwygendheid had verpligt, en de byzondere betrekking van de aanbrengster , maakten het my onmooglyk RXANË bare mis. daad voor te houden ; en, al had ik dit ook gedaan, wat zou het my hebben kunnen baten ? Ik verwyderde iny des van haar; maar ook na myne verwydering heb ik haar niet geheel vergeten : meermaal trachtte ik door geschenken vån ene onbekende hand haré nooddruft të verzachten. Door medelyden bleef ik alzo nog aan haar verbonden ; maar myn huis en myn geheel aanwezen met haar te bezoedelen, was ené dwaasbeid geweest. Ik deed derhalve aan zoek by een ander meisje , en was reeds na aan derzelver bezit, wanneer ROXANË ook deze my żó gruwzaam ontrukte.”

Vol ernst, met een oog, dat verbazing en afkeer uitdrukte waar geenzins een, zich schuldig gevoelend, geweten verraad de, had roxane zyne laatste reden aangehoord. Zodra Mas. SOUD haar vryheid gaf om zich te verdedigen , bezwoer zy met duizend eden, dat Osman's beschuldiging, indien geen opzetlyke laster, ten minste dwaling uit onkunde wäre, en zy drong 'er derhalve ten sterkste op aan , dat hy de onwaardige poemen zoude , die haar zulk énė schandelyke ontrouw had aange: ticht. Osman beriep zich op zyne belofte, maar MASSOUD gedood; en de Jongeling noemde toen de Navin van ROXANE, de énige, die by haar gebleven was, en wier trouw ży kort te voren zelve had geroemd. Zodra de beschuldigde den naam dezer slavin hoorde, noeg žy hare ogen, starend, naar den be mel, en riep, op enen toon, welke zelfs dood vyanden schrik en yzing in het hart moest jagen: » Grote God! Zo hebt gy my dan in mynen bitteren toefland niet één menschlyk we. zen gelaten, dat het waarlyk met my meende. Waarmede heeft dit een hart verdiend, anders, gelyk Gyzelf weet, 20 on

schula

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

schuldig en liefderyk ? Men denke voor my de schrikkelykite folteringen uit, (voegde zy 'er by) bewyst die schelmsche flavin, dat zy waarheid gesproken hebbe." De bekentenis derzelve rechtvaardigde Roxane werkelyk , en, toen de Sulran tevens op de oorzaak harer logenachtige verspreiding aandrong , ontdekte het zich ten volle , dat list en laster van AKME's moeder en moei , voornaamlyk van deze laatste verzonnen, het begin gemaakt hadden aan het gehele weefsel van ongelukken en misdaden.

Zy beleden, dat de liefde der jeugdige AKME voor OSMAN, en ene eigen' billyke afkeer van ROXANE, gelyk zy zich geliefden uit te drukken haar hadden aangezet om het hart des Jongelings van zyne Beminde af te trekken. Geruchten van de ontrouw van zyn ineisje, hem kunstig in het oor gefluisterd , hadden den minneyver van dezen ligtgelovigen gaande gemaakt, en, nadat hy gezworen had ROXANE niet weder te zullen zien, zodra men hem bewyzen harer trouwloosheid zou gegeven heb. ben , zo moesten zy , om niet weder terug te gaan, ene Navin van ROXANE tot haar oogmerk gebruiken. Zy bekenden,

dat deze handel wys niet in alle opzichten te billyken, maar meen. den, dat dezelve nierteinin zeer wel te verontschuldigen wa. re. Wie had OSMAN gedwongen zo ligtgelovig te zyn? Ook was all', hetgeen op die wyze geschied was, ten zynen beste geschied, terwyl ROXNe, bovendien , géne geschikte Gade voor hem konde wezen ; terwyl ook zy , volkomen rechtvaardig, voor hare wellust wierd gestrafe, en akme haren minnaár zeker zou hebben gelukkig gemaakt , had 'maar niet deze boosaar. tige moorderes haar ontwerp van woede zo rampzalig vol. bragt.

Zo dikwyls MASSOUD op den Rechterstoel gezeten was, hoed. de hy zich zorgvuldig voor iedere uitlating van toorn ; nog. thans verried zeker gedwongen lagchen som wyle zyn innerlyk ongenoegen. Met zulk een lagchen, 't welk diegenen, die hem meermaal waargenomen hadden , zeer wel verstonden, was ook deze gansche verdediging, welke men in de daad nog veel kunstmatiger wist voor te dragen, van hem gehoord ge. worden.

,, Gy belydt derhalve," vroeg hy nogmaals, , dat het gerucht van de ontrouw van ROXANE een kunstgreep zy geweest, u door den laster toegevoerd ?" Zy konden het niet lochehen. », En het eerste gedachte, gelyk het grootste aandeel der uitvoering, van dit ontwerp behoort u toe , HAFFA?” (zo heetre de moei van ROXANE.) Gaarne had zy het ontkend , maar kon dit even weinig. 20 zy dan (voer de Sultan voort) dit myi Rechterlyk oordeel: over akme's eigen hoofd kome haar bloed! Zy, die een verloofd-man zyne bruid ontroofde , en het beledigd voorwerp wreed bespotte , boet met een spoedigen dood zwaar

ge

[ocr errors]
[ocr errors]

7

genoeg, maar niet al te zwaar ; en Roxane boet niet te ligt, wanneer zy, voor ene daad, waartoe vertwyfeling en het gevoel van moeder te zyn haar aanspoorden, waarby liefde en min. yver haar verontschuldigden , we inaanden lang in ene tamelyk - lydbare gevangenis moet doorbrengen. Na verloop derzelve geve haar osman zyne hand, of een dubbeld huwelyks. goed. Want ligtgelovigheid betaamt den man, en zo rasse trouwverbreking den bruidegom, vooral den verhoorden bruidegom, in genen dele.

De straf over AKME's moeder late ik aan een Rechter, gefrenger dan ik, aan haar eigen geweten, over. Herzelve zal haar dikwyls genoeg het bloedig beeld harer dochter voorstellen ; dikwyls genoeg haar in de oren donderen: zie! hier waart gy de oorzaak van.”

Na deze uitspraak, hield hy , bykans ene gehele minat , ftil. . Hy peinsde dien tyd, als vergaderde hy. zyne krachten om verder te kunnen spreken, en voer toen weder voort, op de. ze wyze :

Maar gy, gy twe diep verachtelyke schepsels, myne te. genwoordigheid en het aanzien van elk braaf mensch onwaardig, gy trouwloze flavin en gylistige kwaadspreekster, door welker verdichting minnenden gescheiden zyn, en menschen. bloed vergoten is; wech metu! Rechtsdienaars, grypt haar aan ! voert haar op de naaste markt, en geesselt haar daar, aan den schandpaal gebonden, met alle mogelyke gestrengheid; de eer. ste, tot de adem haar ontvliedt; de twede enigzins minder , ten einde haar nog een kommerlyk leven van enige jaren, in enc myner openbare werkhuizen, overig blyve.”

Men hoorde by deze uitspraak een dof gemor onder de menig. te , welke MASSOUD's troon en den zetel des Gerichts omringde.

Te streng! te ongelyk! fluisterde men elkander van alle zy. den toe; en ABUKIN, een der grootste Rechtsgeleerden in geheel Persien, waagde het, voor te treden, en den Monarch coc wei. nige woorden sprekens verlof te vragen. Dit verlof, antwoordde MASSOUD,

heeft de ervaren ABUKIN steeds by alle myne openbare rechtshandelingen."

Zo vergeve het my," sprak ABUKIN, „ myn oppermagtige Gebieder, dat ik het wage, by uwe zo aapstonds gedane uitspraak, uwe wysheid te herinneren, dat menschenmoord, naar onze wetten, en naar de wetten van byna alle beschaafde vol. ken, de zwaarste misdaad zy ; dat laster, daartegen, algemeen voor een veel geringer kwaad gehouden worde, op hetwelk Nechts ene kleine, willekeurige, straf gesteld is, en waarvoor vrygeboren menschen nog nooit met ene lyfstraf, veelmin mec zulk ene zware, geboer hebben.”

Zo dank ik u, myn Getrouwe! (hernam MASSOUD,) dat gy my een zó wezenlyk gebrek in onze wetten hebt bekend ge. maakt, Laster gelde van nu af aan voor ene misdaad, welke

ge

gestrenger straf verdient, dan roof, of onopzetlyke doodslag. Hoe! de ongelukkige, die, geprangd veelligt door de uiterste armoede , zynen medemensch zyn geldbuidel, llechts het honderdst gedeelte van zyn vermogen , dikwyls nog veel ininder, ontrooft, verliest den arm, die deze daad beging, of fons wel het leven! En de driemaal groter booswicht, die ons het heiligst goed, de ere, welke men maar eens verliczen kan ontrooft, die rooft, hetgeen hemzelven geen bate geeft, waarmede geluk en zielrust, dikwyls ons leven zelf, verbonden is, zou niet zwarer, dan een straatrover, gestraft worden? Gy hebt gelyk, ABUKIN aan zulk ene wet ontbreekt het ons nog. Morgen zal dezelve worden afgekondigd. Jutusschen nu voort met dezen tot de geesseling!”

De toon van MASSOUD was veel te ernstig, dan dat iemand het gewaagd zoude hebben hem verder tegen te spreken; en reeds legden de dienaars hunne handen aan de twe ongelukki. gen, wanneer nog één der omstanders , AMRU EBEN SAID, vryheid vroeg om een verzoek te doen. Deze man was een der aanzierelyksten aan het Persiesch Hof. Massoud schatte hem hoog, had reeds vele gewigtige posten in den kryg en in de landszaken hem toevertrouwd, zonder zich over zyn vertrouwen be. klaagd te hebben, Het trof zo, dat hy juist een nabestaande van HAFFA ware, die nu daar stond en sidderde. Hy verfoeide haar, maar schonk haar niettemin zyn medelyden, en wierp zich des spoedig voor den troon des Sultans neder.

Wanneer ABURIN,” sprak hy, „ uit medelyden voor ene ongelukkige, welke gy , Beheerscher der Gelovigen! tot ene even pynelyke als smadelyke straffe , en nog daarteboven tot het rampzaligst leven voor het overige harer dagen, veroor. deeld hebt, zyne toevlucht tot de wetten nam, hebt gy hem wederlegd, op ene wyze, welke uw verstand en uw hart beiden vereert. Maar veroorlof my nu nog ene toevlucht tot uwe genade! Laster is ongetwyfeld ene zo flechte ondeugd, dat daarvoor gene straf te gestreng kan wezen. Maar deze ongelukkige kende dezelve nog niet in hare gehele afschuwe. lykheid. . 'Er was ook nog gene wet voorhanden, welke den lasteraar konde afschrikken. Laat zy, die tot deze wet aanleiding geeft, derzelver gestrengheid niet aanstonds geheel gevoelen! Dit, Grote en Allergenadigste Koning! dit sineekt u één uwer getrouwste onderdanen.”

Massoud. En wat beweegt den, my getrouwen, en zó waarden AMRU EBEN SAID tot voorbede voor deze misdadige?

AMRU. De bloedverwandschap met haar. Zy is myne naaste moei. Hare straf ......

MASSOUD, (met den lagch , waarvan te voren gesproken is.) Wees deswegen buiten zorg! Juist deze straf wascht weder af, wat hare daad bevlekte, en by my zal de brave AMRU geen grein dier gunst en achting verliezen welke ik reeds voor

536 AANMERKELYKE BP.CHTSPLEGING VAN DEN SULTAN MASSOUD. hem voedde, eer ik wist, dat zulk ene onwaardige zyne moei ware.

AMRU. Derhalve, Monarch

Massoud. Derhalve zal dat, wat u tot gene, schande verstrekt, haar niet baten.

Laat AMRU voor zichzelven vragen hetgeen hem, billyk dunkt, en het zal hem geschonken worden; inaar gene inbreuk op de uitoefening des Rechts! Wat hebben wy dáár geschreven wetten van roden, waar ons geweten luid genoeg spreekt ? En nu ten laatstenmaal, die. Daars , brengt haar aan den paal, en verschoone haar rug even zo weinig , als zy den goeden naam van haren naasten verschoonde.

Men kan ligt denken, dat dit bevel ou stiptlyk wierd ten. uitvoer gebragt, hetgeen aan velen, in weerwil van MASSOUD'S gronden, nog al te Oostersch zal voorkomen. Alchans de Hemel mag de kringen onzer beschaafde“ lieden, en onze Koffy . tafelen, wel genadig zyn, wanneer Laster zulk ene misdaad, en snedige achterklap , welke alleen de eer van onzen naasten bevlekt, een strafbare ondeugd zal wezen!

IETS OVER DEN OORSPRONG DEL ALMANACHEN.

I

(Ontleend uit The Four Ages, by WILLIAM JACKSON , van

Exeter.) vind ergens vermeld, dat de oude Saxen gewoon

omtrent een voet lang, korter of langer naar welgevallen, de Maansloop van een geheel jaar te snyden, volgens welke zy altoos, met zekerheid, konden zeggen, wanneer het Nieuwe Maan , Volle Maan was,

met de tusschenvallende Maansveranderingen. >> Zodanig gesneden Stokken droegen by hun den naam van

Al-inon - aght, dat is Alle : maan-aanwyzing , of her in agt neemen van alle. Maanverschynzelen, en van hier is de naam van Almanach ontleend." Dit 'aangehaalde is eene eenvoudige afleiding van de Bepaaming Almanach, en wyst aan, den misslag der geenen, die dit woord van het Arabisch willen afleiden, alleen op den grond: ilag yan de eerste Lettergreep A.

'Er is in St. John's College, te Cambridge, een Saxische Alnenach, volkomen overeenstemmende met de boven opgegeevene beschryving. En ik bezit een Almanach, geinaakt onder de Regeering van EDUARD DEN III, op pergameut, niet in de gevoone gedaante van een Blad of Boek; maar bestaande uit af zonderlyke stukjes , gevouwen in de gedaante van een platten stok of lat, op de Saxische wyze. Het stuk is volkomen in

zyn

« EelmineJätka »